Een vrouw in het Sorman detentiecentrum voor vrouwen, 60 km ten westen van Tripoli. De mensen zitten vaak maandenlang vast, zonder enig idee te hebben of ze ooit worden vrijgelaten.

Detentie in Libië is verrot tot op het bot

afbeelding van Annemarie Loof

Annemarie Loof

Nederland, operationeel manager

De schokkende beelden van CNN benadrukken de bloeiende handel van misbruik van vluchtelingen en migranten in Libië.

De Franse president Macron heeft zijn afschuw uitgesproken over beelden van mensenhandel in Libië en hoopt op een Afrikaans-Europees akkoord om deze praktijken tegen te gaan. Dit is hypocriet, omdat de ellende in Libië het directe gevolg is van de acties van de EU, waar Frankrijk onderdeel van uitmaakt. Het rijmt niet om verontwaardiging te uiten over misdaden tegen vluchtelingen en migranten in Libië, terwijl door de EU een open beleid van terugkeer en beheersing na wordt gestreefd, dat tot doel heeft zoveel mogelijk van hen aan de andere kant van de Middellandse Zee te houden. Het migratiebeleid van de EU en haar lidstaten in Libië moet dringend verschoven worden van symbolische gebaren naar een actief en constructief beleid. Acties moeten niet louter worden gefaciliteerd om de extreme niveaus van geweld en uitbuiting van vluchtelingen en migranten in Libië te verlichten, maar, om onmiddellijk een einde te maken aan beleid dat simpelweg bijdraagt ​​aan hun ellende.

 

 

Slavernij en prostitutie

Artsen zonder Grenzen heeft honderden verhalen gehoord over op slavernij lijkende praktijken van mensen die onze teams met schepen op de Middellandse Zee hebben gered. Velen beschreven hoe ze met geweld zijn ontvoerd en vastgehouden om gedwongen arbeid te verricht. Hoe ze tussen tussenpersonen en ‘makelaars’ heen en weer werden geshuttled, ’s nachts opgesloten werden in particuliere huizen of loodsen, hoe mannen moesten werken op bouwplaatsen of boerderijen, vaak maanden achter elkaar, tot ze zichzelf ‘vrij’ hadden betaald. Veel vrouwen vertellen hoe ze gevangen werden gehouden en als dienstmeid moesten werken of gedwongen werden zich te prostitueren.

 

Bloeiende, kwalijke onderneming

Het valt niet te ontkennen. Eén: Libië is gèèn veilige plaats. Twee: vluchtelingen en migranten vooral, ervaren schokkend geweld. Bijna alle mensen, vluchtelingen, migranten en asielzoekers die wij op de Middellandse Zee hebben gered, werden mishandeld of waren daar getuige van: ontvoering voor losgeld, gedwongen arbeid, seksueel geweld, gedwongen prostitutie, lukraak opgesloten worden. Onze medische teams zien regelmatig vrouwen die door verkrachting zwanger zijn geworden en mensen met verwondingen van geweld: gebroken botten, ontstoken wonden en oude littekens van afranselingen en ander misbruik. De detentie van migranten en vluchtelingen in Libië is verrot tot op het bot. We noemen het beest bij de naam: een bloeiende onderneming in ontvoering, marteling en afpersing. En Europese regeringen hebben ervoor gekozen mensen in deze situatie op te sluiten. Het is op zijn best hypocrisie te noemen en op zijn slechtst een cynische medeplichtigheid aan een georganiseerde misdaad die mensen reduceert tot koopwaar in de handen van mensensmokkelaars.

 

Escape

Het is schokkend wat er in Libië met vluchtelingen en migranten gebeurt: dat is wat in het collectieve bewustzijn van Europa’s burgers en democratisch verkozen leiders zou moeten resoneren. Met oogkleppen op richt Europa haar pijlen op één simpel doel: mensen buitenhouden. En zet zij Europees geld in om mensen ín Libië te houden. Onze mening is dat mensen niet terug naar Libië moeten worden gestuurd, of daar vastgehouden moeten worden. De mensen die in deze Libische horrorsituatie verkeren hebben een uitweg nodig: toegang tot bescherming, asiel en vrijwillige repatriëringsprocedures. Ze hebben een escape nodig naar veiligheid in de vorm van een veilige en legale doorgang. Tot op de dag van vandaag heeft maar een nietig handvol van hen die mogelijkheid gehad.

 

Veilige en legale routes voor mensen om grenzen over te steken zijn de enige manier om af te rekenen met deze perverse florerende handel voor smokkelaars en tegelijkertijd de landsgrenzen te bewaken.

 

November 2017

  • In een detentiecentrum in Tripoli, Libië, zitten vele vluchtelingen opeengepakt in kleine ruimtes, veelal zonder toegang tot humanitaire of medische hulp.
  • Mannen worden vastgehouden in het Abu Salim detentiecentrum in Libië. Mensen verblijven hier maandenlang zonder te weten wanneer zij eruit zullen komen.
  • Een vrouw met brandwonden in het Sorman-detentiecentrum voor vrouwen, Libië. Een lotgenoot helpt haar. Zij werden op zee onderschept door Libische kustwachten. De brandwonden op haar benen zijn veroorzaakt doordat dieselolie met zeewater vermengd raakte.
  • Mannen die in het Abu Salim detentiecentrum worden vastgehouden. Mensen verblijven maandenlang in Libische detentiecentra zonder te weten wanneer zij eruit zullen komen.
  • De detentiecentra zijn zeer overbevolkt. Er is weinig licht en ventilatie. Soms is er per persoon nog geen 0,4 m2 ruimte. Tripoli, Libië. © MSF
    De detentiecentra zijn zeer overbevolkt. Er is weinig licht en ventilatie. Het komt voor dat de ruimte per persoon nog geen 0,4 m2 is en mensen ’s nachts dus ineengebogen moeten slapen. 13 december, Tripoli, Libië.
  • De erbarmelijke levensomstandigheden leiden tot infecties aan de lucht- en urinewegen, acute diarree, huidziekten (vanwege luizen, schurft en vlooien). Tripoli, Libië. © MSF
    Artsen zonder Grenzen hulpverleners aan het werk. De erbarmelijke levensomstandigheden leiden tot infecties aan de lucht- en urinewegen, acute diarree, huidziekten (vanwege luizen, schurft en vlooien. 13 december, Tripoli, Libië.
  • Een vrouw in het Sorman detentiecentrum voor vrouwen, 60 km ten westen van Tripoli. De mensen zitten vaak maandenlang vast, zonder enig idee te hebben of ze ooit worden vrijgelaten.

afbeelding van Annemarie Loof Geschreven door: Annemarie Loof
Annemarie Loof is als operationeel manager verantwoordelijk voor onze hulpprojecten in een aantal landen. Zij startte in 2003 bij Artsen zonder Grenzen als logistiek medewerker in Sudan.
Sluit zoeken

Zoekveld