De 5-jaar (bijna 6 jaar) oude Shamiso helpt haar moeder met het koken in hun bescheiden 1-kamer grote woning in Epworth, aan de rand van hoofdstad Harare. Zimbabwe, oktober 2016.

Ons wondertje Shamiso

Prisca Muvirimi en haar man waren dolgelukkig toen bleek dat hun dochtertje gezond was geboren: zònder hiv. Dankzij goede medische zorg. Vijf jaar later zoeken we Prisca en haar dochtertje opnieuw op.

Shamiso, 18 maanden oud, werd in januari 2011 hiv-negatief geboren van twee hiv-positieve ouders. Moeder Prisca volgde een speciale medische behandeling om overdracht van het virus van moeder op kind te voorkomen. Zimbabwe, oktober 2011.

 

Mysterieuze ziekte

Vijf jaar geleden bezochten wij het project in Epworth, net zoals dit jaar in het kader van Wereldaidsdag. Toen vertelde de dan kersverse moeder Prisca ons: ‘In 2008 overleed mijn eerste man aan een mysterieuze ziekte. Hij had symptomen van hiv/aids, maar dat wist ik niet. Daarna werd ik ook erg ziek. Ik kreeg het advies van de mensen om me heen om me te laten testen. Dat vond ik een hele moeilijke stap, maar ik besefte wel dat ik me moest laten behandelen om weer beter te worden.’ Prisca bleek hiv-positief. ‘Ik was totaal in shock. M’n man had me bedrogen, en nu had ik nu ook nog deze vreselijke ziekte. Ik was verpletterd. Gelukkig maakten de begeleiders in de kliniek me snel duidelijk dat er een toekomst voor me was via het hiv/aidsprogramma van Artsen zonder Grenzen.’

 

Moeder Prisca Muvirimi, dan 39, toont trots haar anderhalf jaar oude dochtertje. Shamiso betekent in het Shona, de taal van haar ouders, ‘wonder’. ‘Ze houdt ervan om met andere kindjes te spelen.’ Zimbabwe, oktober 2011.

 

Zwanger!

En dat was nog niet alles. ‘Via het hiv/aidsprogramma van Artsen zonder Grenzen ontmoette ik m’n huidige man, die ook net positief getest was. Met mijn vorige man had ik geen kinderen kunnen krijgen en ik was bang dat ik er al te oud voor was, maar nu werd ik zwanger, op m’n 37e! Ik kreeg andere medicatie van de verpleegkundigen en ik werd opgenomen in het programma van Artsen zonder Grenzen dat voorkomt dat je het virus overdraagt op je ongeboren kind. Ik was erg gelukkig toen ik een gezond kind ter wereld bracht, ondanks alles. Daarom heet ze “Shamiso”, “wonder” in onze taal, omdat ze echt het wonder in mijn leven is!’

 

Shamiso, bijna zes, loopt in haar schooluniform terug van school naar huis.

 

Shamiso vijf jaar later

Vijf jaar later zoeken we moeder Prisca en Shamiso opnieuw op. Shamiso is veranderd van een dreumesje dat van bananen en yoghurt houdt tot een blozend, gelukkig, pittig meiske met een gezonde opgewekte dosis durf. Ze helpt haar moeder met het huishouden en loopt trots rond in haar schooluniform. Helaas is haar vader overleden. Wat betekent dat Prisca er alleen voor staat. ‘Als ik geld heb voor materiaal naai ik petticoats en verkoop ze om de kost te verdienen. Soms heb ik niet genoeg voedsel voor ons tweeën, maar dan laat ik Shamiso eerst eten. Mijn eerste prioriteit is mijn kind.’

 

De 5-jaar (bijna 6 jaar) oude Shamiso wordt aangekleed door haar moeder in hun bescheiden 1-kamer grote woning in Epworth, aan de rand van hoofdstad Harare. Zimbabwe, oktober 2016.

 

Sterk

Prisca voelt zich sterk. ‘Toen ik me liet testen had ik hoofdpijn, problemen met mijn gebit, allerlei lichaamsklachten die ik niet begreep. Ik voel me sterk en heb het gevoel dat ik niet onderdoe voor wie dan ook.’ Een heel verschil met vijf jaar geleden. ‘In die tijd werden mensen met kruiwagens naar het ziekenhuis gebracht omdat ze zo ziek waren en zich niet wilden laten testen. Mensen zijn nu veel meer open over hiv, mensen willen een test laten afnemen zodat ze weten of ze wel of niet met hiv zijn geïnfecteerd. Mensen nemen hun aidsmedicijnen, want ze weten: als je je pillen slikt, kan je leven gered worden.’

 

December 2016

 

Lees ook het verhaal van Florence, onze eerste patiënt in de aidskliniek, het meisje Tanya en haar vader, de 67-jarige Victor die een hiv-supportgroep runt en Alice van Artsen zonder Grenzen die onze aidskliniek in Epworth runt.

 

Artsen zonder Grenzen werkt sinds november 2006 in Epworth, een wijk aan de buitenrand van Harare Destijds was het percentage mensen met hiv er 6 procent hoger dan het landelijk gemiddelde van 30 procent. Inmiddels is dat gedaald naar 15 procent. De kliniek behandelt ruim 50.000 mensen met hiv die hier gratis medische zorg ontvangen. Meer dan 1.000 hiv-positieve patiënten hebben er supportgroepen opgestart. De kliniek is van een eenvoudig gebouwtje gegroeid tot een bruisend centrum voor de gemeenschap, met supportbijeenkomsten, apotheek en counseling. Artsen zonder Grenzen verleent deze zorg in samenwerking met het Zimbabwaanse ministerie voor Volksgezondheid en kinderzorg.

 

Sluit zoeken

Zoekveld