© Corinne Baker/MSF

Shaba, gevlucht uit Buk

Tot de gevechten begonnen, woonde Shaba (35) in het dorp Buk, in Sudan. Na een gruwelijke tocht kwam zij in buurland Zuid-Sudan aan. Sinds december verblijft zij in het Jaman kamp. Shaba vertelt.

In september verlieten we Buk, daar hadden we alles, nu hebben we niets. 4 mensen in ons dorp stierven in de gevechten. Mijn man en ik vluchtten uit angst met onze 5 kinderen, maar we raakten elkaar kwijt. Mijn man had 3 van onze kinderen, ik de andere 2. Na een dag lopen vonden we elkaar in Kukur terug.

 

Bombardementen

In Kukur was het leven zwaar. De mannen gingen soms terug naar Buk om eten te halen, maar er was niet genoeg eten voor alle gevluchte mensen. Kukur werd gebombardeerd, soms ’s nachts, soms vroeg in de ochtend, soms overdag. Niemand maakte een vuur aan uit angst gebombardeerd te worden. Rondom onze schuilplek vielen regelmatig bommen.

 

12 dagen

We trokken naar Jamam, omdat we hoorden dat het een veilige plek was. We waren 12 dagen onderweg. We hadden wat granen bij ons, maar niet genoeg. Iedereen was moe. De kinderen hadden diarree. 2 weken geleden stierf mijn dochter van pas twee jaar oud. Ze was al 3 maanden ziek en uiteindelijk stierf ze doordat ze diarree had.

Als er vrede komt, willen we graag terug naar huis

Water

Een groot probleem in Jamam is water. Er is niet genoeg te drinken. Het duurt lang om drinkwater te krijgen. We vullen drie jerrycans – één voor ontbijt, één om ons mee te wassen en één voor de avond. Sommige mensen zijn oud en kunnen geen water halen. Als onze buren geen water kunnen halen, delen wij met hen.

 

Ondergelopen

Het andere grote probleem is overstromingen. 5 dagen geleden verplaatsten we onze tenten naar de andere kant van de weg, omdat ze helemaal ondergelopen waren. Alles was nat en niemand sliep die nacht. De kinderen hadden het koud en huilden. Ons voedsel en onze kleren waren nat. Er was geen droge plek om eten te maken, dus we konden een dag niet eten. Ik heb koorts en hoestbuien vanaf het moment dat het begon te regenen. Ik ben nog niet naar de medische kliniek gegaan, omdat ik daar te zwak voor ben. Maar ik weet waar ik heen moet en zal gaan.

 

Terug of blijven

Als er vrede komt, willen we graag terug naar huis. Anders blijven we hier. Maar ik zou graag naar een betere plek willen, waar geen overstromingen zijn.
 

Juli 2012

Sluit zoeken

Zoekveld