Toename geweld tegen vluchtelingen in Balkan na grenssluitingen

woensdag 27 juli 2016

Sinds in maart de grenzen van de Balkanlanden dicht gingen, is het geweld tegen vluchtelingen aanzienlijk toegenomen. Teams van Artsen zonder Grenzen behandelden daarna tweemaal zo veel mensen voor geweldstrauma’s.

 

Levensgevaarlijke wegen

Op 9 maart 2016 sloten Kroatië, Macedonië en Slovenië hun grenzen. Sommige Europese leiders claimen sindsdien dat de vluchtelingenproblematiek op de zogeheten Balkanroute opgelost is. Er zitten nog echter steeds honderden mensen vast in Servië, Macedonië en Bulgarije. Hun humanitaire en medische situatie verslechtert met elke dag. Velen proberen alsnog via levensgevaarlijke wegen, en met de hulp van smokkelaars, Noord-Europa te bereiken.

 

De leefomstandigheden in transitplekken aan de Servische grens met Hongarije is erbarmelijk. Artsen zonder Grenzen biedt er hulp, onder meer door schoon water te verzorgen.

 

Vreselijk dilemma

De mogelijkheid om asiel aan te vragen in de EU binnen Hongarije is drastisch beperkt. Begin juli werd er in het land nieuw beleid ingevoerd om grenscontroles uit te voeren tot acht kilometer binnen Hongarije. Vluchtelingen in het land worden dan alsnog teruggezet naar Servië. Zij staan vervolgens voor het vreselijke dilemma om formele procedures af te wachten in opvangcentra met erbarmelijke leefomstandigheden of de gevaren van smokkelaarsroutes te trotseren.

 

Geweld en mishandeling

Patiënten van Artsen zonder Grenzen in Servië, onder wie veel vrouwen en kinderen, geven aan dat zij het slachtoffer werden van geweld, marteling, opsluiting, ontvoering en seksueel geweld, door smokkelaars, politie of binnen de eigen gemeenschap. ‘De afgelopen maanden zien wij een toename van het aantal patiënten met verwondingen door geweld en mishandeling,’ zegt Simon Burroughs, landencoördinator in Servië.

 

Transitplekken

In de transitplekken langs de grens tussen Servië en Hongarije is de situatie inmiddels zeer zorgelijk. Artsen zonder Grenzen organiseert er mobiele klinieken. ‘De omstandigheden op deze plekken zijn onmenselijk,’ stelt Burroughs. ‘Families leven in tentjes, zonder douche, schoon water en geen toegang tot basisvoorzieningen. We roepen de Servische autoriteiten al maanden op om de leefomstandigheden te verbeteren, maar er wordt niets gedaan. De mensen zijn er wanhopig.’

Sluit zoeken

Zoekveld