Ernstige trauma’s bij vluchtelingen onbehandeld in opvangcentra Italië

maandag 18 juli 2016

Een groot aantal vluchtelingen lijdt aan ernstige psychologische stoornissen als gevolg van hun ervaringen in hun thuisland, hun tocht naar Europa en door wat zij vervolgens meemaken in opvangcentra in Italië. Dat stelt Artsen zonder Grenzen in een nieuw rapport: Neglected Trauma. De medische noodhulporganisatie roept de Italiaanse en Europese autoriteiten op om te zorgen voor geestelijke gezondheidszorg voor deze kwetsbare mensen en het verbeteren van de leefomstandigheden in de opvangcentra.

 

Langdurige hulp in opvangcentra

Artsen zonder Grenzen behandelt al ruim tien jaar vluchtelingen in opvangcentra in Italië. Voor het rapport werden medische gegevens en getuigenissen gebruikt uit opvangcentra in Rome, Trapani, Milaan en Sicilië.

 

Een vluchteling uit Pakistan in het opvangcentrum in Gorizia, Italië. ‘Ik heb 25 jaar als journalist gewerkt. In mijn land zijn collega’s vermoord om hun werk. Ik heb een gevaarlijke, pijnlijke reis gehad.’

 

Onzekerheid

‘Van de 387 mensen die wij zelf psychosociale hulp gaven, had 60 procent psychologische stoornissen,’ zegt Silvia Mancini, zorgexpert van Artsen zonder Grenzen. ’87 procent van de mensen die wij meerdere malen spraken, stelden dat hun verblijf in een opvangcentrum hun toestand alleen maar verergerde. Het opvangsysteem in Italië staat onder grote druk en het asielproces is traag. Dat betekent dat mannen, vrouwen en kinderen lange tijd vastzitten in opvangcentra. Zulke onzekerheid zorgt voor spanningen en stress.’

 

Posttraumatische stress

Van de patiënten die Artsen zonder Grenzen behandelde in de kustprovincie Ragusa op het eiland Sicilië had 42 procent stoornissen die gerelateerd zijn aan posttraumatische stress. De leefomstandigheden in de noodopvangcentra – die in 2014 zijn opgezet om de grote toename van vluchtelingen op te vangen en niet bedoeld zijn voor langdurige opvang – zijn debet aan de mentale problemen van vluchtelingen. Toch verblijven nieuwe vluchtelingen nog steeds maandenlang in deze centra. Lokale zorgverleners hebben daarbij niet de middelen, capaciteit en het geschikte, gekwalificeerde personeel om adequate zorg te bieden.

 

Een vluchteling in de haven van Vibo Valentia is in een bus onderweg naar een opvangcentrum. Zijn toekomst is onzeker. Bij vele vluchtelingen leidt dit spanningen die al bestaande trauma’s verergeren.

 

Taal- en cultuurbarrières

‘De Italiaanse opvangcentra zijn niet bedoeld voor langdurige opvang en zouden daar ook niet voor gebruikt moeten worden,’ zegt landencoördinator Tommaso Fabbri. ‘In het opvangsysteem werken bovendien weinig vertalers of culturele bemiddelaars. Dat moet snel veranderen. De taal- en cultuurbarrières zorgen voor extra stress en leiden tot een gevoel van isolement onder veel vluchtelingen.’

Sluit zoeken

Zoekveld